نمودارهای کنترل، یکی از مهم ترین ابزارها برای ارزیابی عملکرد و پایش فرایند هستند. در طراحی کلاسیک نمودار کنترل، هزینه ی کیفیت به این که مشخصه ی کیفیت درون یا بیرون حدود کنترل قرار گیرد بستگی دارد. استفاده از تابع زیان در طراحی نمودارهای کنترل، به عنوان براورد کننده ی هزینه ی تولید محصولات معیوب، به ارزیابی جامع تر و تصمیم های بهتر در مدیریت کمک شایانی می کند، بنا بر این در این مقاله به تلفیق تابع زیان و طراحی آماری اقتصادی نمودار کنترل پرداخته می شود. توابع زیانی که تا کنون در این زمینه مورد استفاده قرار گرفته اند توابعی متقارن بوده اند، اما در بسیاری از مواقع بیش براورد کردن و یا کم براورد کردن مقدار ایده ال برای مشخصه ی کیفیت زیان های یکسانی را ایجاد نمی کند. لذا این مقاله برای اولین بار در ادبیات موضوع طراحی نمودارهای کنترل، از تابع زیان نامتقارن لاینکس استفاده می کند. با استفاده از یک مثال کاربردی، عملکرد توابع زیان درجه دوم، خطی، نمایی و لاینکس مقایسه شده است. نتیجه ی این مقایسه ها نشان داد تابع زیان لاینکس، کم ترین مقدار هزینه را در طراحی آماری-اقتصادی نمودار کنترل نسبت به سایر توابع زیان به خود اختصاص می دهد.

بکارگیری توزیع پاراتو به عنوان یک مدل برای پدیده های اجتماعی - اقتصادی به اواخر قرن نوزدهم بر می گردد. در این مقاله، پس از بیان نتایج مقدماتی، به برآوردیابی بیزی بعضی از پارامترهای مورد علاقه تحت تابع زیان لاینکس و بکارگیری انتخاب های مناسب توزیع پیشین وقتی که پارامتر مکان معلوم و نامعلوم باشد، می پردازیم. نتایج شبیه سازی مونت کارلو به عنوان ارزیابی ویژگی ها و برتری این برآوردگرها در مقایسه با برآوردگرهای ML و MM بر پایه برآورد مخاطره ها تحت تابع زیان لاینکس بعمل آمده است.

اصل مقاله به صورت متن کامل انگلیسی، در بخش انگلیسی قابل رویت است.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

تابع زیان کیفی تاگوچی یکی از ابزارهای کاربردی مورد استفاده در تکنیک طراحی اثرزدا می باشد که به صورت هم زمان میزان انحراف از مقدار هدف و واریانس مشخصه ی کیفی خروجی فرآیند را مورد توجه قرار می دهد. در شرایط واقعی بیش تر فرآیندها تحت تأثیر فاکتورها و عوامل خارجی و محیطی غیر قابل کنترل قرار داشته که باعث فاصله گرفتن مشخصه های کیفی فرآیند از نقاط ایده ال و ایجاد نوسان در مقدار این مشخصه ها می شوند. در این تحقیق، استفاده از تابع زیان کیفی تاگوچی جهت مدل سازی فرآیند و انتخاب مقادیر بهینه پارامترهای ورودی به فرآیند مورد توجه قرار گرفته و اشاره گردیده است که تابع معرفی شده توسط تاگوچی در عین کارائی همانند بسیاری دیگر از تکنیک های معرفی شده در مهندسی کیفیت، دارای محدودیت هائی در مدل سازی فرآیند است که به جهت رفع این محدودیت ها، تابع زیان کیفی توسعه یافته معرفی و یک مدل بهینه سازی غیر خطی به کمک تابع ذکر شده با هدف حداقل سازی اثرات متغیرهای مزاحم در فرآیند ارائه می گردد. در پایان، نحوه ی به کارگیری مدل معرفی شده جهت انتخاب بهینه مقدار پارامترهای ورودی در قالب یک مثال عددی نشان داده شده است.